MONTI AMUNDSON (USA)

Zaterdag 9 Mei

"Big" Monti Amundson weer terug op het podium in Kwadendamme !
​Zijn stijl is vergeleken met die van Stevie Ray Vaughan, en hoewel commercieel succes hem ontglipt is, heeft hij een reputatie opgebouwd als live-act in de Verenigde Staten en Europa.

Amundsons eerste noemenswaardige band was de Generic Rock Band. Een populaire barband in 1982 coverde vooral actuele MTV-favorieten van die tijd. Kort nadat GRB, een lokale favoriet van de Eugene-barscene en het studentenpubliek, uit elkaar ging, richtte Monti een nieuwe band op genaamd Boys Club.
Boys Club nam in het voorjaar van 1983 deel aan een Battle-of-the-Bands-wedstrijd bij B.J. Kelly's.
Ze wonnen van een andere destijds zeer populaire lokale barband genaamd The Fabulous Secrets.
Boys Club viel kort daarna uit elkaar en hij verhuisde naar Portland en richtte The Blubinos op, die onder die naam en onder de naam Monti Amundson & The Blubinos werden verkocht.
Naast Amundson bestond de band uit Debbie Smith (bas) (later vervangen door Stan Becraft, daarna Johnny Wilmont) en Cory Burden (drums), en speelden ze vanaf de jaren tachtig Texas blues in clubs in Eugene, Oregon. 
De band nam een half dozijn platen op in Portland en Eugene, en werd na het tweede album, Mean Eighteen, getekend bij een Nederlands label.
De band speelde een afscheidsshow in Eugene in 1992, maar nam tot 1997 nog twee albums op.
De distributie in de Verenigde Staten was problematisch, en Amundson was zo gefrustreerd dat hij in 1997 bootlegs liet drukken van zijn eigen Man on the Floor om te verkopen op shows in de VS ("Man, ik heb in mijn tijd wel eens wat domme dingen gedaan," zoals hij later toegaf), wat leidde tot een conflict met zijn Nederlandse bedrijf dat, Uiteindelijk werd het vriendelijk geregeld. 

 Geplaagd door persoonlijke problemen en een gebrek aan commercieel succes had hij geen platencontract en nam hij tussen 2000 en 2005 geen albums op, toen hij samenwerkte met Billy Triplett, een studiotechnicus uit Portland, en Big Monti opnam, nu zonder de Blubinos, dat in 2005 werd uitgebracht. 
Een nevenproject van hem is de Sultans of Slide, een groep slidebluesgitaristen die af en toe optredens gaven vanaf 2009, toen het bestond uit Amundson, Franck "Paris Slim" Goldwasser, Jim Mesi, Bob Shoemaker en Ben Bonham.
In 2011 bestonden de Sultans of Slide uit Amundson, Henry Cooper en Goldwasser, en brachten ze een album uit, Lightning Strikes, dat werd gepromoot met een tour door Europa. 
In 2010 bracht hij een 4-cd compilatie uit, waarin hij "30 jaar songwriting" verzamelde; hij merkte op dat hij hetzelfde nummer schrijft sinds hij dertien was en schreef "Woman": "Ik schrijf sindsdien vrijwel hetzelfde nummer. Ja, er zijn kapotte auto's en drinkliedjes, maar meestal gaat het over liefde en verlies. Ik heb beide in overvloed gehad."